कांग्रेसमा अनावश्यक बहसको अन्त्य कहिले ?

नेपाली कांग्रेसमा १५ औ महाधिवेशन आवश्यक भएको विषयमा कांग्रेसका संस्थापन र इतर समूहका नेताहरूबीच मतभेद नरहेपनि अधिवेशनका मितिका सन्दर्भमा विवाद भइरहेको छ ।

अधिवेशनको मितिबाहेक पनि कस्को नेतृत्वमा अधिवेशन हुने भन्ने जुँगाको लडाइ चलिरहेको छ । एकातिर संस्थापन समूहको वडा अधिवेशन तथा पालिका हुँदै क्षेत्रीय अधिवेशनका प्रक्रियासम्म चलिरहेको छ भने अर्कोतर्फ इतर समूहको वडा अधिवेशन सुरु नै भएको छैन ।

एक थरिका नेताहरू पार्टी एकताको ढोंग पिटाइरहेका छन् । के त्यो प्रयत्नले पार्टी एकता हुन्छ ? के ती पार्टी एकताका लागि भएका पहलहरूले पूर्व सभापति शेरबहादुर देउवा, पूर्व महामन्त्री शशांक कोइराला, डा.शेखर कोइराला, पूर्व उपसभापति पूर्णबहादुर खडका र हाल नेतृत्वमा रहेका सभापति गगन थापा लगायतलाई एक ठाउँमा ल्याउने कडिको काम गर्न सक्छ ?

पार्टीका बहुमत प्रतिनिधिहरू उपस्थित भएर गरेको विशेष महाधिवेशन र सो बाट भए गरेका निर्णयहरू नमान्ने, नेतृत्व स्वीकार नगर्ने कार्यले यति लामो समय पार्टीमा योगदान गरेर पार्टीका महत्वपूर्ण जिम्मेवारी निर्वाह गरेका नेताहरूलाई कुन रूपमा मूल्यांकन गर्छ ? यो प्रश्न आम कार्यकर्तामा छ ।

जब अधिवेशनको अपरिहार्यता दुवै तर्फले स्वीकार ग¥यो भने १०।१५ दिन वा एक दुई महिना अधिवेशन सारौं भन्ने कारण के हो ? त्यो अवधिसम्म अधिवेशन लम्ब्याउनु पर्ने यथोचित कारण के हो ? कसैको जुँगाको लडाइका कारणमात्र मिति नस्विकारिएको हो ? वा अन्य कुनै कारण छ ? हालको क्रियाशिल सदस्यताका विषयको अविश्वास के को हो ? क्रियाशील सदस्यता वितरण गर्दा गगन थापा स्वयम् बसेर वडा वडामा भरे जस्तो किन बुझियो ?

पूर्व सभापति शेरबहादुर देउवा जसलाई देशभरका अहिलेकै वडा सभापतिहरूले बनाएका क्रियाशील सदस्यहरूले जिताएका महाधिवेशन प्रतिनिधिहरूले १४ औं महाधिवेशनमा जिताउनु भएको थियो ।

संस्थापन पक्षले प्रयोग गरेका क्रियाशील सदस्यहरूको समेतको सूची प्रयोग गर्न पाउने हो कि होइन ? इतर समूहले दाबी गरेको ८ लाख हाराहारीको क्रियाशील सदस्यता सूची इतर समूहले प्रयोग गर्न पाउने हो कि हैन ? यस विषयमा संस्थापन पक्षको अधिकारिक धारणा के हो ? इतर समूह र संस्थापन समूह दुवैका क्रियाशील सूचीमा परेका क्रियाशील सदस्यहरूको धारणा के हो ? की दुवै तिर मलाई समेटियो भनेर दही च्युरे भूमिका गरेरै बस्ने हो ?

हामीले जुगाको लडाइ लड्यौँ, आँफू अनुकुल हुने गरी अनावश्यक बहस ग¥यौँ । तर कहिल्यै गाउँ–गाँउमा रहेका कांग्रेस जनको भावना बुझेनौँ । अर्कोले घोषणा गरेको मिति हामी मान्दैनौँ भन्ने अनावश्यक तर्क छ । पदलाई मनमा राखेर कांग्रेस पार्टीलाई दोस्रो वरियतामा मनमा राख्यौ ।

आफूले सभापति वा चाहेको पद पाउँदा मात्र ठीक हुने नत्र बेठीक भन्ने नेताहरूको मनोपोलीले आम कांग्रेसीजनमा रहेको आदरणीय नेताहरू बीपी पुत्र डा.शशांक कोइराला, नोना पुत्र डा. शेखर कोइराला, गणेशमान पुत्र प्रकाशमान सिंह, महेन्द्र नारायण निधि पुत्र विमलेन्द्र प्रतिको श्रद्दा तेज गतिमा घट्दो छ । जुन अत्यन्तै दुःखद् हो ।

अब के हुनु पथ्र्यो हैन, के हुनुपर्छ ? भन्ने बहस जरूरी छ । समयको माग के हो ? नयाँ पुस्तामा कांग्रेस कसरी स्थापित गर्ने ?

जनजीविकाका प्रत्यक्ष सरोकार राख्ने विषयवस्तुलाई तुरुन्त कसरी सम्बोधन गर्ने ? नागरिकमाझ सजीव कांग्रेस कसरी राख्ने ? आर्थिक विकास, सुशासन, रोजगारी, निःशुल्क शिक्षा, स्वास्थ्य उपचार, भ्रष्टाचार निवारण आदि विषयहरूमा बहस गरौं । अधिवेशन सम्पन्न गरौँ । नत्र रेल छुटेपछि गुनासो गर्नुको औचित्य रहँदैन ।

(पोखरेल अधिवक्ता एवम् कांग्रेस सुनसरीका नेता हुन् ।)