इटहरी : कलालय इटहरीको टिम नाटक प्रस्तुतिका लागि भारत प्रस्थान गरेको छ । आइतबार भारतको कलकत्तास्थित कल्याणनगरमा नाटक ‘शत्रु’ प्रस्तुत गरिनेछ ।
यसअघि कलकत्ताकै श्यामनगर र कृष्णनगरमा नाटक ‘हिरासत’ र ‘शत्रु’ प्रस्तुत गरेको टिमले यसपटक कल्याणनगरमा नाटक ‘शत्रु’ प्रस्तुत गर्ने कलालयका अध्यक्ष सोनु जयन्तीले जानकारी दिए ।
उनै जयन्तीको नेतृत्वमा कलालयको टिम शनिबार (आज) भारतको कलकत्ता प्रस्थान गरेको हो ।
‘नवौँ कनक रोय अन्तर्राष्ट्रिय नाट्य महोत्सव’मा कलालय इटहरीले प्रस्तुति दिने जयन्तीले बताए । ‘दोस्रो अन्तरदेशीय साझा रङ्गमञ्च २०८०मा प्रस्तुत गरिएको उक्त नाटक हामीले अघिल्लो वर्ष भारतमै प्रस्तुत गरेका थियौँ,’ उनले भने, ‘यस वर्ष कलकत्ताको भिन्नै सहर (कल्याणनगर)मा भइरहेको महोत्सवमा हामीले अन्तिम शो प्रस्तुत गर्नेछौँ ।’
उनका अनुसार उक्त महोत्सवमा नेपाल, भारत, बङ्गलादेशलगायतबाट नाटक प्रस्तुत हुनेछन् ।
प्रसिद्ध साहित्यकार विश्वेश्वरप्रसाद कोइराला (वीपी)को कथा शत्रुलाई नाट्य रूपान्तरण गरी नाटक प्रस्तुत गरिएको हो । नाट्यकर्मी प्रज्वल पराजुलीद्धारा निर्देशित उक्त नाटकलाई इटहरीसहित विभिन्न क्षेत्रका दर्शकहरूले रुचाएका थिए ।
नाटकमा प्रजल दुलाल, विकास श्रेष्ठ, डेभिड विष्ट, करण प्याकुरेल, आशिष पुरी, सक्षम किराती, नितिका घिमिरे, जेम्स श्रेष्ठ, र अविन ठटालले अभिनय गरेका छन् ।
नाट्य निर्देशक पराजुली भन्छन्, ‘जीवनमा फूल सोचुन्जेल फूल नै देखिन्छ, काँडा देख्न थालेपछि काँडा नै देखिन्छ । त्यही कथालाई नाटकमार्फत देखाउन खोजिएको छ ।’
यस्तो छ नाटकको दृश्य
‘शत्रु’ नाटकमा तीनवटा ‘प्लट’ गरी चित्रण गरिएको छ । पहिलो ‘प्लट’मा जनकुमारी आफ्नो छोरो बितेको सम्झिएर भक्कानिरहेका छन् ।
छिमेकी घरीघरी उनलाई सम्झाउछन् । जनकुमारीलाई सम्झाउदा उनी आफैँ भावुक बन्छन् । केहीबेरमै गाउँलेहरू जम्मा हुन्छन् । कोही जनकुमारीलाई रुन नहुने भन्दै सहानुभूति दिन्छन् त कोही यताउता भौतारिरहेका छन् ।
नाटकका मुख्य पात्र कृष्ण रायलाई जनकुमारी भन्छिन्, ‘पैसा तिर्नुथियो’ । तुरुन्तै कृष्ण राय भन्छन्, ‘यस्तो बेला पैसाको के कुरा ? पैसा त आवश्यकताको साधन न हो ।’
दोस्रो ‘प्लट’मा भने गोरे जमदार र पण्डितबीचको विवादलाई नाटकमा चित्रण गरिएको छ । उनीहरूबीच जग्गा विवाद हुन्छ । जग्गा विवादका क्रममा ढकाल बा ले कृष्ण रायकहाँ जमदार र पण्डित दुवैलाई मिलापत्र गराउन ल्याएका छन् ।
दुवैलाई साक्षी राखेर कृष्ण राय भन्छन्, ‘तराजु बोक्नेले दुवै पट्टीका भार बोक्न सक्नुपर्छ । अनि मात्रै को सही, को गलत छुट्टिन्छ ।’
तेस्रो ‘प्लट’मा भने मास्टर र कैयाँ व्यापारीबीचको विवादलाई चित्रण गरिएको छ ।
यहाँ कैयाँ व्यापारीबाट मास्टरले सामान बाँकी लगेका हुन्छन् । मास्टरले सामानको मूल्यभन्दा कम मूल्य भनेपछि विवाद उत्पन्न भएको हुन्छ । उक्त विवाद पनि सहजै किसिमले कृष्ण रायले मिलाउने सहमति गराउँछन् ।
एक साँझ जिन्दगी सफल भयो भनेर आनन्ददायी जीवनसाथ सुत्ने तयारीमा छन्, कृष्ण राय । यसबेला भतिज गोपालले उनको मालिस गरिरहेका छन् । काका भतिजबीचको छोटो संवादमै उनी निदाउँछन् । तर, निदाइरहेको समयमा उनीमाथि लट्ठी प्रहार हुन्छ ।
लट्ठी प्रहारपछि ब्यूँझिएका कृष्ण राय त्यसपछि सोच्न थाल्छन् कि, कसले आँफूमाथि प्रहार ग¥यो । जीवनमा आफूले राम्रो मात्रै गरेको बुझेका उनीमाथि प्रहार भएपछि अनेक सोच्न थाल्छन् ।
घरी छटपटाउँछन्, घरी छलफलका क्रममा केही बिराएँ कि भनेर सोच्न थाल्छन् ।
उनले आफूमाथि प्रहार भएका अनेक मानिस सम्झदैँ जाँदा जसो गरेपनि आफूसँग कतै न कतैबाट ‘शत्रु’ छन् भन्ने बुझ्छन् । त्यसपछि उनले दिमागमा शंका मात्रै भर्छन् । जो मान्छे सम्झन्छन्, उसैलाई शंका गर्छन् । र, सबैलाई ‘शत्रु’ देख्न थाल्छन् ।
सबैलाई ‘शत्रु’ देख्दादेख्दै केही समयमै नाटक समापन हुन्छ ।
यो पनि – इटहरीमा अन्तरदेशीय साझा रङ्गमञ्चको समापन, अन्तिम सो ‘शत्रु’ प्रस्तुत
Discussion about this post